ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ

Το σημαδιακό έτος 1984 βρέθηκε στην Ανταρκτική ένας μετεωρίτης ο οποίος είχε πέσει πριν 13.000 χρόνια περίπου.
Η χημική σύσταση του μετεωρίτη είναι ίδια με αυτή των πετρωμάτων που συνέλεξαν και ανέλυσαν οι αποστολές Viking από το πλανήτη Άρη.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο μικρός βράχος αποσπάστηκε από την επιφάνεια του πλανήτη κατά τη πρόσκρουση κάποιου αστεροειδή και ταξίδευε στο διάστημα 16 εκατομμύρια χρόνια πριν φτάσει στη Γη.

Μέσα στο μετεωρίτη βρέθηκε ένα απολίθωμα ενός μονοκύτταρου οργανισμού που αποτελεί φυσικά ένδειξη για την ύπαρξη ζωής έστω και αρχέγονης στον πλανήτη Άρη.
Ωστόσο άλλοι επιστήμονες απέρριψαν τη θεωρία της εξωγήινης ζωής και έκαναν λόγο για δομές που προέκυψαν από χημικές διεργασίες, όπως για παράδειγμα από την έκθεση του βράχου σε ακραίες θερμοκρασίες κατά τη πρόσκρουση του.

Όμως νεότερες μελέτες έδειξαν ότι οι οι σχηματισμοί στο μετεωρίτη δε θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από τη θερμότητα και επίσης η οργανική αυτή ύλη είναι αδύνατο να προσκολλήθηκε κατά τη παραμονή του στους παγωμένους λόφους της Ανταρκτικής.
Επιπλέον το 25% των δομών αυτών ταίριαζε χημικά με την εξήγηση βιολογικής προέλευσης.

Το σύνολο των πετρωμάτων που έχουν πέσει στη Γη και προέρχονται απ'τον Άρη ζυγίζουν 110 κιλά και είναι εξαιρετικά σπάνια και αυτός είναι και ο λόγος έχουν μεγάλη αξία.
Τα 30 γραμμάρια αξίζουν από 11.000 μέχρι και 22.500 δολάρια!
Πιο ακριβά και από το χρυσό!
Έτσι αν τύχει και δει κανείς κανένα μετεωρίτη να πέφτει δεν έχει παρά να αφήσει τις ευχές και να τρέξει να τον βρει.


Αφιερωμένο στον Μ.Β.(Αριανάααρα)

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ(ΓΑΙΔΟΥΡΟΝΗΣΙ)

Μαγικό ήταν το θέαμα στο νυχτερινό ουρανό της Χρυσής(Γαϊδουρονήσι) το βράδυ της 12ης Αυγούστου καθώς το μικρό ποσοστό φωτορύπανσης έδινε τη δυνατότητα να ξεχυθούν μπροστά στα μάτια μας αρκετά απ'τα 3.000 χιλιάδες περίπου αστέρια που μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι από τη Γη.

Στην επόμενη φωτογραφία μάλιστα ξεχωρίζει και ο γαλαξίας μας εκεί ψηλά περήφανος να χωρίζει την ουράνια σφαίρα σε δυο ημισφαίρια με τη γαλακτοειδή μορφή του.

Επίσης σταθήκαμε πολύ τυχεροί καθώς εκείνο το βράδυ ήταν στο κορύφωμα της η βροχή των διαττόντων αστεριών Περσείδες απομεινάρια του κομήτη Σουίφτ-Τατλ.

Στην πραγματικότητα δεν είναι αστέρια που πέφτουν(ευτυχώς) αλλά είναι μικρά κομμάτια μέχρι και σε μορφή σκόνης που προσεγγίζουν την ατμόσφαιρα με περίπου 60 χλμ/δευτερόλεπτο υπερθερμαίνονται  και με τη βοήθεια της τριβής αφήνουν φωτεινά ίχνη στον ουρανό σαν πυροτεχνήματα!

Κατά μέσο όρο μπορούσε να δει κανείς περίπου ένα αστέρι κάθε λεπτό.

Και μερικές πληροφορίες σχετικά με το γαλαξία μας.

ΟΝΟΜΑ:Γαλαξίας(MILKY WAY)

Οι Πυθαγόρειοι των έλεγαν οδό των ψυχών,οι αρχαίοι Έλληνες γαλακτίτη κύκλο και Ηριδανό ποταμό και στο μεσαίωνα οι καθολικοί τον λέγανε  δρόμο της Ρώμης.

ΣΧΗΜΑ:Αποτελείται από ένα κεντρικό πυρήνα και τέσσερις σπείρες με διάμετρο 80.000-100.000 έτη φωτός δηλαδή αν θεωρήσουμε ότι το πλανητικό μας σύστημα είχε μήκος 3 χιλιοστά τότε ο γαλαξίας θα ήταν 130 χιλιόμετρα!

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΣΤΕΡΙΩΝ:200-400 δισεκατομμύρια αστέρια!Και ένα από αυτά είναι ο Ήλιος μας.

ΤΥΠΟΣ ΓΑΛΑΞΙΑ:Ραβδωτός σπειροειδής μικρής ελίκωσης

ΜΑΖΑ:600-3.000 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου! 75%σκοτεινή ενέργεια,23%σκοτεινή ύλη,2% πλανήτες,αστέρια  κλπ.

ΚΕΝΤΡΟ:ΤΟΞΟΤΗΣ Α*.Μια τεράστια μαύρη τρύπα μάζας εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη απ'τον Ήλιο.

ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ:26.000 έτη φωτός

ΚΙΝΗΣΕΙΣ:Ο γαλαξίας κινείται με ταχύτητα περίπου 600 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο σε σχέση με γειτονικούς γαλαξίες στην κατεύθυνση του αστερισμού της Ύδρας.

Εμείς κινούμαστε με ταχύτητα 828.000 χιλιόμετρα την ώρα περιφερόμενοι γύρω απ'το κέντρο του γαλαξία αλλά χρειαζόμαστε 230.000.000 έτη για να κάνουμε μια πλήρη περιφορά!

ΗΛΙΚΙΑ:13,6 δισεκατομμυρίων χρονών πολύ κοντά στην ηλικία του Σύμπαντος 13,7 δις.

Ο ΓΕΙΤΟΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ:Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας είναι ο γειτονικός μας γαλαξίας μαζί με το Γαλαξία του Τριγώνου και σύμφωνα με μετρήσεις μας προσεγγίζει με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο.

Έτσι ο γαλαξίας μας θα συγκρουστεί με το γαλαξία της Ανδρομέδας σε 3 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου και θα σχηματίσουν ένα ενιαίο ελλειπτικού σχήματος γαλαξία.

Φωτογραφίες τράβηξε ο Γιώργος Καρύδης
Special thanks to:Ioanna, Sara and Dane

Κάτι τέτοιες βραδιές σε κάνουν να σκέφτεσαι....

Τι είναι λοιπόν ο άνθρωπος όταν ακόμα και ο ίδιος ο γαλαξίας μας δεν είναι τίποτα μπροστά στους δισεκατομμύρια γαλαξίες του ατέλειωτου σύμπαντος;

Άντε και του χρόνου λοιπόν...

ΝΕΦΕΛΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ,ΟΜΑΔΑ ΓΑΛΑΞΙΩΝ ΚΟΥΙΝΤΕΤΟΥ ΤΟΥ STEPHAN

Το Νεφέλωμα του Καρκίνου(M1, NGC 1952) είναι τα απομεινάρια ενός αστεριού που έσβησε σε μια έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα(supernova) η οποία ήταν τόσο λαμπερή που καταγράφηκε από παρατηρητές το 1054. Στο κέντρο του πάλλεται ένας αστέρας νετρονίων.Παίρνει το όνομά του από το σχήμα του, που θυμίζει καβούρι (καρκίνος) όταν παρατηρείται με τηλεσκόπιο.

Απόσταση από Γη:6.500 έτη φωτός


Ομάδα γαλαξιών του Κουιντέτου του Stephan
Ακόμα μια εντυπωσιακή φωτογραφία από Τηλεσκόπιο Hubble της NASA!
Είναι ένα σμήνος γαλαξιών στον αστερισμό του Πήγασου που βρίσκονται σε διαδικασία συνεχούς σύγκρουσης μεταξύ τους αποσπώντας άστρα και κοσμική ύλη ο ένας απ'τον άλλον και ενίοτε καταστρέφοντας τα.

Η χαοτική μετακίνηση των γαλαξιών και των βαρυτικών έλξεων τους αφαιρεί το ψυχρό αέριο,το οποίο θεωρείται ότι είναι το ακατέργαστο υλικό του σχηματισμού νέων αστεριών.Επομένως σε μερικά δισεκατομμύρια έτη οι σπείρες του Κουιντέτου του Stephan θα αποικιστούν σε μια ομάδα ελλειπτικών γαλαξιών.

Απόσταση από Γη:300.000.000 έτη φωτός

ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ:ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΗΔΕΝ(interactive)

Ταξιδέψτε από το απόλυτο μηδέν μέχρι αυτό που μπορεί να είναι η υψηλότερη θερμοκρασία των πάντων!!
Πατήστε κλικ στην παρακάτω σελίδα και στα δεξιά της εικόνας πατήστε launch interactive
http://www.pbs.org/wgbh/nova/physics/sense-of-scale-absolute-zero.html

Γιατί το απόλυτο μηδέν (-273.15^o Κελσίου) είναι ακατόρθωτο;

Πρακτικά, η δουλειά που απαιτείται για την αφαίρεση της ζέστης από ένα αέριο αυξάνει όσο πλησιάζουμε προς το ψυχρό, ενώ ο όγκος της δουλειάς που απαιτείται για να ψυχράνουμε κάτι στο απόλυτο μηδέν είναι άπειρος. Σε όρους κβαντικής, μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στην επισφαλή αρχή του Heisenberg, που λέει πως με όση περισσότερη ακρίβεια γνωρίζουμε την ταχύτητα ενός σωματιδίου, τόσα λιγότερα γνωρίζουμε για τη θέση του και το αντίστροφο. Εάν γνωρίζουμε πως τα άτομά μας βρίσκονται εντός του πειράματός μας, τότε θα πρέπει να υπάρχει κάποια αμφιβολία σχετικά με την ταχύτητά τους πάνω από το απόλυτο μηδέν -εκτός και αν το πείραμά μας έχει το μέγεθος ολόκληρου του σύμπαντος.

Ποιο είναι το πιο πιο ψυχρό μέρος στο ηλιακό μας σύστημα;

Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει μετρηθεί ποτέ στο ηλιακό μας σύστημα ήταν στη Σελήνη. Πέρυσι, το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA μέτρησε θερμοκρασίες που έφταναν τους -240^o Κελσίου, σε κρατήρες όπου επικρατεί μονίμως σκιά, κοντά στον σεληνιακό νότιο πόλο. Η θερμοκρασία αυτή είναι γύρω στους 10 βαθμούς ψυχρότερη από εκείνες που έχουν μετρηθεί μέχρι στιγμής στον Πλούτωνα.

Ποιο είναι το ψυχρότερο γνωστό φυσικό αντικείμενο στο σύμπαν;

Το ψυχρότερο γνωστό φυσικό αντικείμενο στο σύμπαν είναι το γαλαξιακό νεφέλωμα Boomerang, 5.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Κενταύρου. Οι επιστήμονες ανέφεραν το 1997 πως τα αέρια, που εκτινάχθηκαν από έναν κεντρικό αστέρα, που βρισκόταν στο τέλος της ζωής του, επεκτάθηκαν και ψύχθηκαν ταχύτατα στον 1^o Κέλβιν, μόλις έναν βαθμό πιο πάνω από το απόλυτο μηδέν. Συνήθως, τα νέφη αερίων στο διάστημα θερμαίνονται στους 2,7^o Κέλβιν από το κοσμικό μικροκυματικό περιβάλλον, την ακτινοβολία που απέμεινε από το Big Bang. Η επέκταση του Boomerang, όμως, δημιουργεί ένα είδος κοσμικού ψυγείου, επιτρέποντας στα αέρια να διατηρήσουν το ασυνήθιστο ψύχος τους.

Ποιο είναι το ψυχρότερο αντικείμενο στο σύμπαν;

Εάν υπολογίσουμε και τους τεχνητούς δορυφόρους, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ψυχρά. Κάποια όργανα στο διαστημικό παρατηρητήριο Planck της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, που εκτοξεύθηκε τον Μάιο του 2009, παγώνουν στους 0,1^o Κέλβιν, ώστε να κατασταλεί ο θόρυβος των μικροκυμάτων, που θολώνουν την όραση του δορυφόρου. Το διαστημικό περιβάλλον, σε συνδυασμό με τα μηχανικά και κρυογονικά συστήματα ψύξης, που χρησιμοποιούν υδρογόνο και ήλιο, ψύχει τα πιο παγωμένα όργανα στους 0,1 Κέλβιν σε τέσσερα διαδοχικά στάδια.

Ποια είναι η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει επιτευχθεί ποτέ σε εργαστήριο;

Η χαμηλότερη θερμοκρασία, που έχει σημειωθεί ποτέ, ήταν στη Γη και πιο συγκεκριμένα επετεύχθη σε ένα εργαστήριο. Το Σεπτέμβριο του 2003, επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) ανακοίνωσαν πως κατάφεραν να ψύξουν ένα νέφος ατόμων νατρίου στην πρωτοφανή θερμοκρασία των 0,45 νανοκέλβιν. Πιο πριν, το 1999, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Ελσίνκι είχαν καταφέρει να ψύξουν σε θερμοκρασία 0,1 νανοκέλβιν ένα κομμάτι μετάλλου ρόδιου.

ΠΑΓΩΣΑΜΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ!!!!!

Κυλάει ο χρόνος το ίδιο γρήγορα στη Γη και στον Άρη;Εξαφανίζονται οι χαρακτηριστικές αυλακώσεις του δέρματός μας, αν καούμε από φωτιά ή κάποιο οξύ;

Κυλάει  ο χρόνος το ίδιο γρήγορα στη Γη και στον Άρη;

Πριν από τη δημοσίευση της Θεωρίας της Σχετικότητας, η απάντηση θα ήταν κατηγορηματική: ο χρόνος κυλάει εξίσου γρήγορα και στους δύο πλανήτες. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά, γιατί –σύμφωνα με την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας– ο ρυθμός με τον οποίο «τρέχει» ένα ρολόι εξαρτάται από το βαρυτικό πεδίο μέσα στο οποίο βρίσκεται, όπως επίσης και από την απόστασή του από τη συσσώρευση ύλης η οποία προκαλεί το πεδίο. Έτσι, όσο ισχυρότερο είναι ένα πεδίο τόσο πιο αργό είναι το ρολόι. Επειδή η Γη έχει μεγαλύτερη μάζα από τον Άρη, το βαρυτικό της πεδίο είναι ισχυρότερο και, σύμφωνα με υπολογισμούς, αναγκάζει το ρολόι στη Γη να χάνει 0,017 δευτερόλεπτα ανά γήινο έτος σε σχέση με τον Άρη. Και επειδή η Γη βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο, το ρολόι χάνει επιπλέον 0,106 δευτερόλεπτα το χρόνο.

Τέλος, σύμφωνα πάντα με την περίφημη θεωρία του Αϊνστάιν, το ρολόι χάνει 0,054 δευτερόλεπτα το χρόνο επειδή ο πλανήτης μας περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο ταχύτερα απ’ ό,τι ο Άρης. Επομένως, ένα ρολόι στη Γη χάνει 0,177 δευτερόλεπτα κάθε γήινο έτος σε σχέση με ένα ρολόι στον Άρη. Αν, δηλαδή, φανταστούμε έναν αστροναύτη που επιστρέφει στη Γη από τον Άρη μετά από πενήντα χρόνια, αυτός θα είναι κατά εννέα δευτερόλεπτα μεγαλύτερος σε ηλικία από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Εξαφανίζονται οι χαρακτηριστικές αυλακώσεις του δέρματός μας, αν καούμε από φωτιά ή κάποιο οξύ;

Τα δακτυλικά αποτυπώματα μπορούν κάλλιστα να εξαφανιστούν σε περίπτωση σοβαρού εγκαύματος από φωτιά ή οξύ. Πρέπει όμως να καεί και η επιδερμίδα και το υπόδερμα ή υποδόριος ιστός. Σε αυτή την περίπτωση, δημιουργείται ουλώδης ιστός, χωρίς τις χαρακτηριστικές γραμμές που σχηματίζουν το ανθρώπινο δακτυλικό αποτύπωμα.

Πρέπει, ωστόσο, το έγκαυμα να είναι σοβαρό για να καεί το δέρμα κάτω από την επιδερμίδα – σε επιπόλαια τραύματα και καψίματα, το δακτυλικό αποτύπωμα αναδημιουργείται.

Μερικές φορές διαβάζουμε σε βιβλία και βλέπουμε σε ταινίες κακοποιούς που καίνε ή τρίβουν τα ακροδάχτυλά τους για να μην αφήσουν ίχνη, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στο βαθμό που η αστυνομία μπορεί να πάρει αποτυπώματα από όλα τα δάχτυλα, και ακόμη και από ολόκληρο το χέρι, θα πρέπει κανείς σχεδόν να ακρωτηριαστεί αν θέλει να είναι σίγουρος ότι δε θα αφήσει αποτυπώματα.

Πηγή:SCIENCE ILLUSTRATED

ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ,Μ87,ΑΡΗΣ

Έντεκα ομόκεντρα κελύφη αερίου περικυκλώνουν το άστρο που σβήνει(καθώς βρίσκεται στο στάδιο του θανάτου του) στο Νεφέλωμα "Μάτι της Γάτας", ένα από τα πιο σύνθετα πλανητικά νεφελώματα που έχουν ανακαλυφθεί.

Φωτογραφία τραβηγμένη απ'το τηλεσκόπιο Hubble της NASA.

Απόσταση από Γη:300.000 έτη φωτός

Ένα καμινέτο καυτών αερίων από το κέντρο του γιγάντιου ελλειπτικού γαλαξία M87 που σηματοδοτεί την ύπαρξη μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας, η οποία είναι 2.6 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο.

Απόσταση από Γη:53,5 εκατομμύρια έτη φωτός.

Πριν από τριάντα χρόνια ξεκίνησε η εξερεύνηση του Άρη από τη NASA.

Τον Ιούλιο του 1965 το διαστημόπλοιο Mariner 4 πέταξε σε απόσταση 6.000 μιλίων από τον Άρη και επέστρεψε 21 εικόνες από το μυστηριώδες κόκκινο πλανήτη.

ΧΙΟΝΙ,ΓΑΤΕΣ,ΓΑΡΓΑΛΗΤΟ,

Γιατί το χιόνι είναι λευκό;
Το φως που πέφτει στο χιόνι αντανακλάται από τους μικρούς παγοκρυστάλλους, οι οποίοι δεν απορροφούν σχεδόν καθόλου φως. Όταν το φως φτάνει στο μάτι, όλα τα χρώματα της ίριδας είναι παρόντα  και έτσι το φως γίνεται αντιληπτό ως λευκό.

Μισούν οι γάτες το νερό;

Δεν αληθεύει ότι όλες οι γάτες απεχθάνονται το νερό. Ένα παράδειγμα για του λόγου το αληθές είναι η τουρκική γάτα Βαν, που ζει στις όχθες της λίμνης Βαν, στη νοτιοανατολική Τουρκία. Αυτό το είδος λατρεύει το υγρό στοιχείο και δε διστάζει, μάλιστα, να βουτάει στα νερά της λίμνης.

Το γεγονός ότι πολλές οικόσιτες γάτες διατηρούν μια προβληματική σχέση με το νερό είναι πιθανότατα ζήτημα κρύου και ζέστης. Το τρίχωμα της γάτας είναι πολύ ξηρό, και έτσι, όταν έρθει σε επαφή με το νερό, μουσκεύει αμέσως, με αποτέλεσμα να χάνει τις θερμομονωτικές του ιδιότητες.

Για τις γάτες που ζουν σε τροπικές περιοχές αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα. Όμως, οι γάτες που ζουν σε εύκρατες ζώνες δεν έχουν την πολυτέλεια απώλειας θερμότητας με τέτοιο τρόπο. Φαίνεται μάλιστα ότι υπάρχει μια τάση, όσο πλησιάζουμε στον ισημερινό, τόσο πιο πολύ να χαίρονται οι γάτες το νερό.

Οι οικόσιτες γάτες προέρχονται από πολλές διαφορετικές άγριες φυλές. Όσες κατάγονται από την ευρωπαϊκή αγριόγατα και ζουν σε εύκρατες περιοχές έχουν κληρονομήσει τη φοβία για το νερό από τους προγόνους τους. Αυτό ισχύει ακόμη και αν έχουν μετακομίσει σε πιο θερμά μέρη. Οι περισσότερες γάτες που συναντάμε στα δικά μας γεωγραφικά πλάτη προέρχονται από την ευρωπαϊκή αγριόγατα, και γι’ αυτό κρατούν τις αποστάσεις τους από το μπάνιο. Άλλες φυλές, όμως, κατάγονται από τη αφρικανική αγριόγατα της Νουβίας, η οποία προέρχεται από τις ερήμους της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής και δε φοβάται το νερό. Επίσης, παίζει ρόλο και η συνήθεια. Οι γάτες, π.χ., που παίρνουν μέρος σε καλλιστεία ζώων πρέπει να ανέχονται το μπανιάρισμα σε τακτά διαστήματα – κάτι που επιτυγχάνεται, αν το έχουν συνηθίσει από μικρή ηλικία.

Γιατί δε μπορούμε να γαργαληθούμε μόνοι μας;

Επιστήμονες διεξήγαγαν τομογραφίες του εγκεφάλου για να διαπιστώσουν τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλο ενός ανθρώπου όταν γαργαλιέται. Οι συμμετέχοντες στο πείραμα τοποθετήθηκαν σε τομογράφο, ενώ ένα ρομπότ γαργαλούσε την παλάμη τους. Το ρομπότ μπορούσε να ενεργοποιηθεί είτε από τους επιστήμονες είτε από τους ίδιους τους συμμετέχοντες. Κατόπιν, οι ερευνητές μελέτησαν τις διαφορές στις αντιδράσεις του εγκεφάλου σε ένα αναμενόμενο και ένα μη αναμενόμενο γαργαλητό.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ιδιαίτερη αίσθηση του γαργαλητού εμφανίζεται στον εγκεφαλικό φλοιό. Αν, όμως, κάποιος προσπαθήσει να γαργαληθεί μόνος του, τότε η αίσθηση αυτή αμβλύνεται από σήματα που προέρχονται από την παρεγκεφαλίδα.

Το πείραμα απέδειξε ότι ο εγκέφαλος υποβαθμίζει την αυτόβουλη επίδραση, και κατά πάσα πιθανότητα το γαργαλητό (και το γέλιο που το συνοδεύει) έχουν σε μεγάλο βαθμό ως απαραίτητη προϋπόθεση την έκπληξη.

Πηγή:SCIENCE ILLUSTRATED